Sa pagpipinta nagsimula

Last saturday (dec. 8, 2012) ay ang second painting activity sa pontino elementary school, tublay benguet. This time hindi na siya kagaya noong una kaming pumunta noong november 30, kasi hindi na nakasama ung dalawang girls na kasama noong una. This time puro boys na ang mga nakasama ko, bale 7 sila at ako ang bukod tanging girl.

Medyo ilang ang feeling ko nung first, kasi puro sila boys... hindi ko nga kilala ung iba. Noong tumagal naging kumportable na ang feeling ko kasama sila. Masaya at lagi sila nagpapatawa kahit corny na ung isa at ang sarap lagyan ng tape ang bibig kasi patawa ng patawa hindi naman funny ung jokes niya! haha

Bakit sa painting nagsimula?? Eto na... Eto na! Oo nga ito na!!!! May isang guy kasi na kasama namin, tawagin nalang natin siya sa pangalang Solomon....  Solomon nalang para hindi halata (un unang pumasok sa isip ko eh???) Hehe.

Noong una hindi ko naman siya pinapansin. May batang ligaw sa school at saksakan ng pasaway. Umaakyat sa bubong ng school ung bata, at hinaharap samin ang ti*i niya at umiihi mula sa tuktok ng bubong. Papansin talaga ang batang iyon, sinusuway na siya lahat lahat ng mga kasama ko na boys pero wala pa din. Hanggang sa busy na kaming lahat nagpe-paint sa stage ng school, pinaglalaruan ng bata ung net ng volleyball na may poste na semento at natumba sa paa ng bata. Nagtawanan lang ung mga boys akala nila joke lang ng bata iyon at hindi siya nasaktan... usap usapan nga ng mga boys "ayan kasi hindi ka nakikinig kanina ka pa namin sinusuway"... Totoo naman, hangkulit talaga ng bata!!!

Iyak lang ng iyak iyong bata. Hanggang sinilip ko iyong bata, nakaramdam ako ng awa... sabi ko sa mga kasama ko "napilay na ata???"

Napansin ko na tinitignan ako ni Solomon habang sinasabi ko iyon, maya maya... sumaklolo na siya sa bata. Habang to the rescue itong si Solomon na-touch ako! Supeeeeeeeeeer!!!! Ung ibang boys wala kasi paki! Manhid ganyan! Haha.

Nang ma-check niya na ung bata... tumakbo siya pabalik sa amin....

"Jessica may band-aid ka ba????"

"Ah? Eh? Wala eh (taranta mode)"

Gumawa si Solomon ng paraaan para magamot iyong bata. Tapos iyon, nagamot na.

LUNCH TIME

Inabutan niya ako ng isang basong tubig pagkatapos namin maglunch na hinanda na ng mga teachers doon. Grabeee hang gentlemaaaaaan!! wapak!

Nagstart na ng magbiruan kami, sinasakyan ang banat joke ng bawat isa, kantyawan naman ung mga boys na kasama namin. Habang nagpe-paint siya tinitignan ko siya, yung tipong pang tunaw na tingin talaga, naco-conscious siya, maya-maya pag ako naman ang nagsimula ng mag-paint ako naman babawian niya ng nakakalusaw na tingin! OMAYGASH!! Tapos babawian ko din siya pag nagsawa na siya.

"Ano ba tinitignan mo yung paint o ako?"

"IKAW siyempre! haha" sagot ko.

"Nakakahulog kasi" Dagdag ko

"Nahuhulog na ba puso mo sa akin?"

Hindi ako nakakaimik pag ganyan na ang sinasabi sa akin. Tapos nun, nagsimula na kami mag-asaran, may tapik tapik na din na "hmmm ikaw talaga (insert kilig)... Ewan ko ba! (landi mode) Hehe

Nang matapos na namin magpaint, sabi ng teacher doon, wag niyo kalimutan signatures niyo jan para may remembrance ha? So kami naman kanya kanyang sign. Ako linagyan ko ng epal na Jlo ang sign ko.

"Jessica, pagkatapos mo magsign ako din, itatabi ko sign ko sa sign mo"

Hindi pa nakuntento nagdagdag pa siya ng I <3 U JESSICA na pirma sa gilid nung wall.

Ako: Maghuhugas na ako ng kamay ko
Solomon: Tara? Maghugas na din ako.

Eh doon sa room, tahimik at kaming dalawa lang nasa HE room nung school kung saan kami maghuhugas.

Ako: Ang tahimik ano? Nakakabingi ang katahimikan. Magsalita ka naman?" 
Solomon: Ano naman sasabihin ko?" 
Ako: Basta kahit ano, kagaya ng hello solomon kamusta, ikaw jessica kamusta,ganun?"
Solomon: (tawa lang) Anung gusto mong sabihin ko? na mahal kita?? (smile)
Ako: Hindi makasalita (kilig lang)

Basta to cut the story short... ung feeling na nothing special naman pero pag nag-uusap kami may spark with matching fireworks, haha, OA lang? Ewan ko ba. Kilala ko lang siya na schoolmate ganyan, pero hindi as friends. Ay grabe, hindi ko maipaliwanag na feeling. 

Nabanggit niya kung may boypren ako. Sinagot ko ng totoo, wala. Yung nakwento ko pala noon na BF sa post na ito (no comment nalang muna). 

Solomon: Eh di pwede kita ligawan?
Ako: (smile)

Noong pauwi na kami, nasa likod kami ng van at magkatabi (no choice un lang bakante eh) hindi na siya umiimik... nanibago ako, hindi ko din siya pinapansin. Pero noong nakarating na kami kung saan kami ibababa ng van, bigla niya akong kinalabit at tinignan ng may ibig sabihin.. sabi ko "bakit??? (smiling)" may gustong sabihin eh? "wla" sabay tawa nalang siya. HMMMP! (inis ako, haha)

Tapos ba-bye to each other na.... hopefully next saturday kasama siya ulit. :/

Sa painting nagsimula ang lahat. HAHA

*sorry i can't provide pictures pa sa mga paintings sa elementary school na pinuntahan namin, hopefully next week :) 

Decemeber 11, 2012- HAPPY 2nd Anniversary sa PAGGUHIT NG MGA SALITA! On the way na ang mga artworks.

Sembreak

Medyo mahaba-haba ang sembreak ngayon... Hihihi, masaya kahit papaano..

Nabibilib ako sa mga estudyante ng kaibigan ko kung saan nagpa-practice teaching na siya. At dahil sa arts ang subject nila, paggawa ng mask ang naging activity. Ang lupit sa galing at creative ng mga estudyante niya. Kaya ito pinakialaman ko ang mga nakolekta niyang masks, hihihi..

Ilan lamang yan sa mga gawa nila. Isa lang masasabi ko "MAHUSAY SILA" hehehe.

__________

Maiba tayo... Kasama ko ang friend (si Mary Grace) noong Monday pumunta kami sa COMELEC para magpa-register para maka-boto sa darating na halalan. Nadaanan namin ang isang bus station, tapos napansin niya ang "DONASYON NA ITO"

Donation for what? HEHE. Kaloka para saan naman iyang donasyon na yan? Kayo na bahala manghula kung ano.... :D

__________

At dahil sembreak na, may time na ulit para mag art art anek anek... yehey! hehehe. Yung tipong uubusin ko lahat ng pangkulay ko, yung pudpod na talaga, sagad sa pudpod.  Ito nagawa kong latest, self expression...

__________

LOMOART PHOTOS

Kung anu-ano na lang ang pinipicturan.. HAHA! Bakit ba, trip lang.

Ayun lang po muna. Happy sembreak to us! Hehe. at kung anu man ang pinagbi-busyhan niyo.. enjoy enjoy lang.. stay happy to be healthy. hihihi...

Weird...

Bata pa lamang ako, gusto ko pag college ako fine arts ang kurso ko, (mga 7yrs old ako) hindi ko alam kung bakit, at hindi ko rin alam kung san ko napulot ang fine arts na kurso... ni hindi ko din alam na mahilig ako sa arts (ano ito automatic????) Weird lang ano... akoy nawiwirduhan talaga. hehehe!

PS: naalala ko lang, bakit boy cut ang buhok ko noong bata ako? Nakow! Si antie talaga alam naman na babae ako eh, pinagupit ako ng ganyan! Hehehe :)

Hindi Parehas

lumang art... 
magkahawig man, wala talagang magkaparehas na nabubuhay sa mundo... 

may mga ginuguhit ako ngayon pero hindi pa mai-scan.. excited na akong ipost. hohoho 

Nasaan ka Itay??

 

Pastel on paper

©2010

by: jessica lopez

Kamusta ka kaya ang tatay ko? Bigla ko lang siyang naisip, kamusta na kaya siya?

Wala akong tatay kasamang lumaki. Wala din ako kapatid. Malungkot. Wala din si nanay sa piling. Lagi ko inaasam na sana may tatay ako, na kasama ko... nananabik sa yakap ng isang ama. Lagi ko siya iniisip lalo na noong bata pa ako.. inaasam na sana makasama ko siya. Nakakalungkot lumaki ng walang ama sa tabi, pero masasanay din, pero minsan aabutin pa ng taon para gamutin ang sakit at pait na hindi ka man lang pinaranas sayo na may kinikilala kang ama.

Pero ang mga pangrap na maramdaman may ama ako ay naging malayo sa realidad hanggang sa nasanay ako na wala na siya, at tuluyang kalimutan. Ngayon, hindi ko na siya miss... bigla ko lang siyang naisip. At dahil sa produkto ako na "WASAK NA TAHANAN" (wasak talaga eh noh???) hehe. Gumawa ako ng sarili ko adbokasiya... naisip ko lang sanhi ng matinding lungkot na naranasan ko noon. hehehe, (ang drama ng post UBER!!! parang hindi na ako sanay mag-drama at mag-emote tama na baka mag-iyakan pa tayo dito. HAHAHA) 

"Against Broken Home Advocacy" 

Sana lang lahat ng pamilya maging masaya at buo. (how i wish lang naman)
 

:P

 

Boredom Stuffs

Parangarap ko noon kumuha Fine Arts sa kolehiyo... pero frustrated ako! Education ang naging kurso ko.... di bale okay lang. Mahilig ako sa ARTS. Mahal ko ito. Minsan sa bakanteng oras yan ang ginagawa ko, or kapag boring si instructor nagdu-doodle....

 Paru-paro

 

ANG BATANG NASULYAPAN ANG LIWANAG 

 

Frustrated Guitarist

 

Si Nanay at Ako (CHARING) haha

 

Weird lang...

Kamay ni JLo (naks!!! JLo talaga?) haha

Oh siya! Yan pa lang latest eh...
next episode ulit. ABANGAN!!! hehe

Miss ko na ito.

Dati nakakapag-drawing pa ako. Dati nakakapagpinta pa ako gamit ang pastel. Dati nakakasali pa ako sa mga competition- poster-making competition o kahit anong related sa ARTS.

NGAYON HINDI NA. Hindi ko na nagagawa ang mga ganito... nakaka-miss. Dahil na rin siguro nakatuon ang panahon ko sa pagta-trabaho sa ngayon bilang isang crew. Hindi ako propesyonal, hindi ako magaling, ngunit ang bawat nagagawa ay walang katumbas na kasiyahan.  

Pangarap ko noon kumuha ng "FINE ARTS" kahit noong grade 1 pa lamang ako. Sabi nila wala daw mapapala sa kursong iyan, hindi naman iyon ang mahalaga sa akin, ang mahalaga natuto at masaya sa ginagawa. Hindi ko natupad ang pangarap na iyan. Dahil sa wala naman budget.

May mga collection ako ng mga nagawa ko noon na simpleng papel at pastel lamang ang ginamit ko. Nang ito'y aking binabalikan, tila hindi ko na naa-appreciate ang mga ginawa ko noon. Ganoon nga lang siguro, sa una akala "THE BEST" na... pero  sa paglipas ng panahon na tinago ito at titignan ulit, parang gusto mo pang paghusayan. 

Ito'y ilan lamang sa nahalungkat ko. 

Batang "J"

 

Ang lalaking nagtatago sa liwanag at dilim.

WEIRD stuffs...

Nang i-post ko minsan ang ilan sa mg anjan sa  facebook at tinag ang ilang friends... may nagsabing "ang pangit" sa akin sa per o kaya noong ipninakita ko sa ilang kaibigan, "hindi ko feel drawing mo".  Noong mga panahong ginawa ko 'yan feeling ko ang ganda- ganda... pero ngayong binabalikan ko "ay hindi pala" hehehe. Maraming practice pa para lubos na mahasa, di ba? :)

 

BLACK & WHITE

 

nakaka-miss talaga... hindi ko na ginagawa ito. di bale kapag may maluwag na oras, guguhit muli... 

iba talaga ang sayang madarama kapag mahal mo ang ginagawa mo. mahal ko ito, at kahit ilang taon pa na hindi ko ito nagawa, alam ko babalik pa din ako sa mahal ko- ang gumuhit.