hello blog, kamusta ka na?

matagal na panahon na din nang hindi na ako nag-post dito saking mumunting blog.... bakit? hindi ko rin alam. tinamad siguro ako, walang gana, busy.... kamusta naman ang blog ko, ito... ganun pa din, pero ngayon halos pinalitan ko na lahat.. background, profile picture... ano pa ba? hmmm... basta isa lang hindi mapapalitan, yun ay ang aking TITLE :)

GRAVEYARD SHIFT:

ito ang ilan sa mga GY ng McDonald's City-Hall Insular...  magaganda, hindi ko sinsasabing maganda ako, pero maganda mga kasama ko. kahit FOOYAT maganda pa din smile, OHA! alabit!! HEHE..

photo courtesy: ma'am ice

photo courtesy: ma'am ice

PHOTO SHARE:

HAHA! langya.. ang kapal mag-picture, hehe, trip lang naman... ang saya-saya pa ng smile ko diyan, hmmm. HEHE :) ISMAYL ^______^

sabi nga sa theme song ng McDonald's PAPARAP PAP PAP.... LOVE KO 'TO!!! hehe.. totoo naman, dapat lang mahalin ang mga bagay o tao na meron sa atin.. kahit ano pa 'yan, minamahal sa buhay, mga kaibigan, klasmeyt, boypren/ garlpren, trabaho, ka-trabaho,  pag-aaral, titser.... dapat mahalin. whuhuhuhu! ito na naman tayo, nagda-drama.... hehe ^_^ bakit pag drama emo agad? hindi ba pwedeng....... sige na nga emo nalang! hehe.

katuwaan

January 5, 2012

nagkaroon kami ng picture ng kaibigan ko na si Mary Grace... kuha sa CTE-college of teacher education..

 ladies comfort room =)

 

walking along the corridors

 

 BSU-CTE's beautiful scenery, so relaxing... un nga lang green ang tubig pero ok na! hehe

 

bakit ganyan mata ko jan.. ayeee! hehe

 

 mary grace and me... :)

 

 silip dahon... waaaaah!

 

 ito pa... hehe

 

look up!!

 

yehey.. =)

love it! 

hanapin mo ako! heheh.. andito lang ako ;)

 ayan, isa na naman masayang alaala.... kasama si mary grace.... sa uulitin ;) hehe... makulit din eh noh... saya saya!! ;)

*_*
.

hindi makatulog

hindi ako dinadalaw ng antok, kaya magba-blog nalang ako, habang hinihintay sumapit ang umaga...12am na ako nakauwi kanina galing duty sa trabaho, malamang kung matutulog ako, hirap na naman ako gumising... kelangan maaga pa ako sa school. ilang kape na rin ang nainom ko, kaya siguro gising na gising ako!!

epal talaga ano, mukha ko na naman ilalagay ko, wala lang.. gusto ko maiba naman sana, pero no choice 'yan na muna... gulo gulo pa buhok! pero okay lang wala naman ako pinapagandahan, wala naman ako lakad...haha.. care ko kung hindi maayos.. hehehe... basta magpi-picture ako ;)

hayyysss... life talaga, ayaw ko na ng drama... dapat masaya, kahit madami problema, sino nga ba ang wala? lahat naman tayo.. nasa pagdadala na lang siguro..

sa ngayon, imbes na gawin ko requirements sa school, gusto ko muna magrelax... oo, relax lang muna, para hindi masobrahan ang stress.. ayaw ko magmukhang matanda agad ano, hehehe... baka kumulubot agad ang skin, huwag muna...

madami ako kwento pero naba-blanko ako, next time nalang... sige hanggang dito muna... =)

Lintik!

“There are no secrets to success. It is the result of preparation, hard work learning from failure.” General Colin Powell

 minsan, malaking tulong ang pagbabasa ng mga "quotes" o wisdom ng iba, nang sa gayon magkaroon tayo gaan ng loob lalo na kapag mabigat ang ating pakiramdam sa mga bagay na nangyayari sa buhay natin.... 

minsan parang gusto ko na sumuko, hindi ko alam....  pero kung susuko ako, paano na ang bukas... ibig sabihin talo ako... ang buhay ay paghihirap... naniniwala naman ako doon, sino nga ba ang hindi nakakaranas? lahat tayo may mga kani-kaniyang kwento ng ating saloobin sa mga paghihirap na dinaranas natin..

masyado na naman ako nagpapaapekto sa mga nangyayari sa buhay ko... kung maari sana ayaw ko na ng emo mood. bakit? dahil gusto ko na sana baguhin ang pananaw ko sa buhay na lagi masaya at laging postive, para positive din ang resulta. mananatili na lamang ba sa malungkot, siyempre hindi. pero kapag andiyan na si problema, hindi maalis ang malungkot at mamoblema. nakakainis, ayaw ko na sana ng mga saloobing ganito, dahil paulit-ulit na lamang, puro kadramahan!

  .

LINTIK . NAMAN. OH!

bagong trabaho, bagong saya...

itong araw na ito, prinocess ko na ibang mga requirements sa inapplyan kong trabaho, tinapos na lahat sa araw na ito, at pumunta agad sa kompanya... ayun! sa wakas okay na! sa tinagal ng panahon na pagaantay at pagtitiyaga para makapasok, sa wakas.... ayan na... ready for work na... inaabot na sakin ang uniform na gagamitin... salamat! salamat sa pagtitiwala... buong galak at saya ang aking nadarama! lahat ng pinaghirapan ay nagbunga...

kabilin-bilinan ng nanay ko, anuman ang trabaho, dapat itong pahalagahan... dahil hindi basta basta ang mag-apply at magtrabaho. kaya naman, sana sa kabanatang ito ng buhay ko, nawa'y magampanan ko nang maayos, kahit na kasabay nito ang pag-aaral. alam kong hindi ito magiging madali, pero sana sa palipas ng panahon ay makayanan ko.

walang kwentang blog

nitong mga nakaraang mga araw, napaisip ako, pinagmunimunian ko... parang napaka-walang kwenta ng blog ko, wala man lang maisulat na matino...puro nalang ako, puro nalang mukha ko, pakiramdam ko wala akong maikwentong kakaiba, 'yong tipong hindi lang puro sarili ko (di ba? di ba?), 'yong unusal... well... well...well! bahala na, come what may.

kahit sa larawan na lamang matupad...

pagkakataon na lamang ba na hanggang larawan matutupad ang ambisyon na maging bihasang photographer? paano na lamang kahit mayroon interest kung wala naman gamit para hasahin ang bukod tanging interest sa pagkuha ng mga larawan.... kaya naman kahit sa larawan na lamang matupad. 

 

kahit cellphone camera wala ako, pero ito'y hindi naman sa naghahanap ng wala... gusto ko lamang ng mga bagay na patok sa aking hilig. di bale nang wala ako ng iba.... kaya naman, nang ako pinagkuha ng mga larawan, at pinahawak sa akin 'yong camera sinamantala ko na ang pagkakataon (mali pa ata hawak ko, halatang baguhan) kunwari akin, pero hindi, nag-aambisyon lang...('wag na kyo kumontra, minsan lang naman ito)

sana'y balang araw..... magkaroon na ako ng sariling camera...

Web Cam Photos

ito ang mga gawain ng mga walang magawa sa buhay.. picture picture, kung anu-ano nalang basta lang may magawa...

sadyang nagpapa-cute paminsan-minsan.... kahit hindi naman cute :))

SMILE pa din... kahit crooked ang ngipin! at least naka-smile! para happy ang life..

oha! ang pangit.. parang aswang...

BOW! :))

ANGHEL

 

noong ako'y kinder one pa lamang.......

WALANG PAKSA

WALANG PAKSA

ni: Jessica Lopez

cruel, harsh and noisy world

confuse to believe every mouths words

all i can say i surrender

hopeless drowning in deep bloody of water

quest for nothing, where is the light

storms of life will i survive

tears splashed and this must not be

what is that will make me see

there is something that i seek

never realized to be contented

hoping the pain will end

begging to wipe the bleed will be sent

hopeless and tired building

come and go and it is nothing

i ask myself what is wrong

why can't i stand so long